Praterías foi onte lugar de compartir contos ... resulta que uns colegas (a meirande parte estudantes coa beca Seneca) ficaron dende hai uns meses tódolos luns en diferentes espazos de Compostela(as súas casas , prazas algún bar...) coa fin de se contar contos. O conto é que onte uninme a este Contacontos para contar a miña historia cantado co acompañamento dun acordeón.

Resultou agradábel e unha experiencia que se podo hei repetir. Aínda que xa quedan poucas semanas pra que remate a vida compostelá e todo o que este ano foi acontecendo...e qué será o que acontecerá pro vindeiro ano? un ano de facer moitas parvadas mais tamén de cheo de cousas lindas que foron ocorrendo...

Por último debo agradecer a aperta de Aleix , porque de verdade podo dicir que o sinto como un amigo e lamentarme por ser distante moitas veces por timidez.Muitas grazas por ser tan riquiño e por falarme en galego ;P

E non teño tempo pra mais contos porque aínda hei ficar encerrada na faculdade se non recollo en breves .

bicos grandes